Desdemona » lektury

Krytyka literacka

admin — Mon, 06 Jul 2009 14:02:56 +0000

Krytyka literacka – cóż to takiego ? Możemy powiedzieć, że jest to działalność pisarska, trochę inna od znanej nam formy pisania utworów, polegająca na celowym ocenianiu dzieł literackich, modelowaniu działalności literackiej przez wypowiedzi i dyskusje, oraz interpretacje utworów. Jej celem jest przedstawienie jak największej ilości rozbieżnych interpretacji utworu. Krytyka działa jak sieć rybacka która łapie okazy czyli utwory w celu selekcji. Początki krytyki literackiej sięgają 1811 roku. Wtedy S.K. Potocki wydal rozprawę o zasadach krytyki i o potrzebie wprowadzenia jej u nas. Wraz ze wzrostem liczebności czasopism i literatur, krytyka uzyskała masowy zasięg, choć wcale to nie musi pozostawić skazy na danej literaturze. Głównymi czynnikami krytyki są: szkic, recenzja, esej, felieton, publikowane w mediach, czasopismach, w postać książkową. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu krytyka miała naprawdę dużo do powiedzenia a społeczeństwo się z nią liczyło i brało pod uwagę, obecnie jest na wymarciu podobnie jak czytelnictwo.

Literatura

admin — Mon, 08 Jun 2009 07:53:21 +0000

Literatura to twórcze pisanie o wybranej wartości artystycznej. Literatura jest sztuką literacką, jest formą sztuki pisanych. Dosłownie tłumaczone słowo oznacza znajomość z literami od łacińskiego pisma „litera”. Literatura słowa może się odnosić do jakiejkolwiek formy pisemnej. Literatura umożliwia każdemu powiedzenie wszystkiego w dowolny sposób. Dla jednych jest życiową przygodą, czy sposobem poszukiwania prawdy o świecie. Poprzez literaturę określamy coś twórczego, odnosi się także do poezji, fikcji i wyobraźni. Literatura wprowadza nas w świat przeżyć. Przemawia do nas za pomocą wierszy, opowiadań, komedii, tragedii oraz dramatów. Istnieje też pewien typ literatury dla młodszych odbiorców czyli dla dzieci. Jest pisana w formie aby odpowiadała gustom tej grupie czytelników ale także powinna mieć wartość edukacyjną i wychowawczą. Oprócz tego, że w literaturze znajdziemy wiele ciekawych utworów o zagadnieniach, znajdziemy w niej różne oblicza władzy. Władza rodzicielska, władza państwowa, oraz władza sprawowana przez władcę np. króla.

Literatura dla dzieci

admin — Mon, 01 Jun 2009 20:44:49 +0000

Nie tylko dorośli uwielbiają zanurzać się w pięknych powieściach, wierszach czy różnego rodzaju literaturze. Zwolennikami tej grupy powieści są także dzieci. Zanim zaczęto pisać dla dzieci, musiały się one zadowolić książkami, bajkami i baśniami pisanymi wyłącznie dla osób dorosłych. Początki literatury pisanej z myślą o dzieciach sięgają XVII wieku. Pierwszą sztuką literacką która zainspirowała i w głównej mierze była kierowana do młodszych czytelników była powieść Don Kichota. Opisywała go jako rycerza doświadczającego mnóstwa przygód często absurdalnych dla człowieka. U jego boku towarzyszy mu wierny, rozsądny i sprytny giermek Sanczo Pansa. Obecnie na rynku mamy szeroki wybór powieści pisanych dla dzieci. Powieść stała się podstawą wielu adaptacji filmowych i scenicznych. Na jej podstawie powstało wiele filmów animowanych adresowanych bezpośrednio do dzieci. Wiele powieści jest pisanych w sposób czasem trudny do zrozumienia w formie zagadkowej, dlatego wspaniałym rozwiązaniem jest pójście do teatru, gdzie w sposób przejrzysty wszystko zostanie nam pokazane.

Epoki literackie

admin — Wed, 06 Aug 2008 11:51:26 +0000

Literatura światowa podzielona, jest ze względu na czas powstawania na epoki. Głównymi epokami są: Średniowiecze, Renesans, Barko, Oświecenie, Romantyzm, Pozytywizm, Młoda Polska, Dwudziestolecie Międzywojenne, Literatura Współczesna. Średniowiecze jest określeniem używanym zarówno w historii jak i w literaturze, i dotyczy okresu od starożytności, od mniej więcej od V wieku p.n.e. aż do XV wieku n.e. Renesans przypada przede wszystkim na XVI wiek, wiąże się z głębokimi przemianami politycznymi i społecznymi, co uwidoczniło się także w literaturze. Literatura kolejnych epok również odpowiada aktualnie panującej mentalności społeczeństwa oraz wiedzy o świecie. Literatura zachęca do innego spojrzenia na otaczające nas rzeczy, nadawania im nowych znaczeń (barok) zagrzewa do walki (romantyzm), daje wiarę w zmiany, skłania do zapoczątkowywania kolejnych reform (oświecenie), głębszego poznawania świata (pozytywizm) czy do zastanawiania się nad sensem życia, narzucając dekadentyzm (młoda polska).