Desdemona » kochankowie

Literatura średniowiecza

admin — Thu, 26 Mar 2009 06:56:26 +0000

Literatura polskiego średniowiecza przypada na okres od X wieku do 1500 roku. W tym okresie mamy do czynienia z literaturą pisaną po łacinie. Jest to najdłuższy okres w dziejach literatury i najbardziej ubogi w teksty literackie. Autorami tekstów są na ogół cudzoziemcy. Wiele dzieł jest anonimowa, a większość z nich nie jest datowana, co stanowi problem określenia czasu ich powstania. Wiele utworów zaginęło bądź zostało zniszczonych min. piśmiennictwa przedchrześcijańskie zawierające wiele wspaniałych pieśni, piosenek, legendy, bajki, mity i baśnie ludowe. Literatura polskiego średniowiecza rozkwitła w XV wieku. Piśmiennictwo miało charakter łaciński i polski, ale zmienił się stan posiadania literatury pisanej w języku narodowym. Treści zostały zróżnicowane przez co wzrosła ich liczba. Powstało wiele wierszy dydaktyczno – religijne, pieśni maryjne, pieśni wielkanocne, kolędy. Wzrosła również ilość utworów o tematyce świeckiej, oraz dzieła prozatorskie pisane w języku polskim i łacińskim. Pod koniec XV w. twórczość pisarzy znamionuje początek epoki renesansu.

Literatura piękna

admin — Mon, 22 Sep 2008 19:28:38 +0000

Definicja piękna przez całą historie ludzkości ciągle ewaluowała, wykazywała ogromną zmienność i wieloznaczność. Pojęcie „piękno” utożsamia nam się z proporcją kształtów, dźwięków, harmonią barw. Od niepamiętnych czasów, człowiek poszukiwał piękna. Artyści tworzą piękne sztuki malarskie i rzeźbiarskie, architekci wznoszą wspaniałe budowle. Ale piękno to też natura. Piękne krajobrazy, zachód słońca, wszystko co w nas wzbudza podziw i wzruszenie jest piękne. Każdy z nas ma jakiś wpływa na piękno. Nie trzeba być architektem czy słynnym artystą żeby stworzyć coś pięknego. Swój udział możemy mieć np. starając się go nie niszczyć. Tak samo jest z „literaturą piękną”. Jest czymś w rodzaju wyżej opisanego piękna. W literaturze tej występują teksty o dominującej funkcji estetycznej, pozbawionej tekstów o charakterze naukowym, informacyjnym, trzymająca się z dala od tzw. literatury użytkowej o charakterze użytkowym i praktycznym. Literatura piękna jest przyrównana do sztuk pięknych i składa się z wszelkich sensownych tworów słownych.

Biblia

admin — Sat, 09 Aug 2008 07:29:29 +0000

Jedną z najstarszych i najcenniejszych ksiąg, jakie zostały spisane jest Biblia, inaczej Pismo Święte. Biblia była spisywane przez tysiąclecia, przez 66 pisarzy. Obecnie Biblia jest najczęściej tłumaczoną książką na świecie — w całości lub w częściach wydano ją w przeszło 2400 językach. W niektórych językach istnieje nawet wiele różnych przekładów Pisma Świętego. Księga ta zawiera prawdy historyczne np. dotyczące powstania i upadku całych narodów, geograficzne, np. na długo przed Galileuszem i Kopernikiem podaje, że Ziemia jest okrągła oraz wiele przydatnych w życiu codziennym rad. Księga ta zawiera nawet najpiękniejszy erotyk tj. księgę „Pieśni nad Pieśniami”. Przede wszystkim jednak, Pismo Święte odpowiada na podstawowe pytania: skąd się tu wzięliśmy, po co tu żyjemy, jaki jest sens naszego życia. Mówi też, co się wydarzy w przyszłości. Wszystko, co zawiera jest prawdą, ponieważ Jej prawdziwym autorem jest Bóg. Dlatego Biblia powinna znajdować się w każdym domu, powinniśmy z Niej stale korzystać.

Epoki literackie

admin — Wed, 06 Aug 2008 11:51:26 +0000

Literatura światowa podzielona, jest ze względu na czas powstawania na epoki. Głównymi epokami są: Średniowiecze, Renesans, Barko, Oświecenie, Romantyzm, Pozytywizm, Młoda Polska, Dwudziestolecie Międzywojenne, Literatura Współczesna. Średniowiecze jest określeniem używanym zarówno w historii jak i w literaturze, i dotyczy okresu od starożytności, od mniej więcej od V wieku p.n.e. aż do XV wieku n.e. Renesans przypada przede wszystkim na XVI wiek, wiąże się z głębokimi przemianami politycznymi i społecznymi, co uwidoczniło się także w literaturze. Literatura kolejnych epok również odpowiada aktualnie panującej mentalności społeczeństwa oraz wiedzy o świecie. Literatura zachęca do innego spojrzenia na otaczające nas rzeczy, nadawania im nowych znaczeń (barok) zagrzewa do walki (romantyzm), daje wiarę w zmiany, skłania do zapoczątkowywania kolejnych reform (oświecenie), głębszego poznawania świata (pozytywizm) czy do zastanawiania się nad sensem życia, narzucając dekadentyzm (młoda polska).