Desdemona

Nie tylko dorośli uwielbiają zanurzać się w pięknych powieściach, wierszach czy różnego rodzaju literaturze. Zwolennikami tej grupy powieści są także dzieci. Zanim zaczęto pisać dla dzieci, musiały się one zadowolić książkami, bajkami i baśniami pisanymi wyłącznie dla osób dorosłych. Początki literatury pisanej z myślą o dzieciach sięgają XVII wieku. Pierwszą sztuką literacką która zainspirowała i w głównej mierze była kierowana do młodszych czytelników była powieść Don Kichota. Opisywała go jako rycerza doświadczającego mnóstwa przygód często absurdalnych dla człowieka. U jego boku towarzyszy mu wierny, rozsądny i sprytny giermek Sanczo Pansa. Obecnie na rynku mamy szeroki wybór powieści pisanych dla dzieci. Powieść stała się podstawą wielu adaptacji filmowych i scenicznych. Na jej podstawie powstało wiele filmów animowanych adresowanych bezpośrednio do dzieci. Wiele powieści jest pisanych w sposób czasem trudny do zrozumienia w formie zagadkowej, dlatego wspaniałym rozwiązaniem jest pójście do teatru, gdzie w sposób przejrzysty wszystko zostanie nam pokazane.

Literatura polskiego średniowiecza przypada na okres od X wieku do 1500 roku. W tym okresie mamy do czynienia z literaturą pisaną po łacinie. Jest to najdłuższy okres w dziejach literatury i najbardziej ubogi w teksty literackie. Autorami tekstów są na ogół cudzoziemcy. Wiele dzieł jest anonimowa, a większość z nich nie jest datowana, co stanowi problem określenia czasu ich powstania. Wiele utworów zaginęło bądź zostało zniszczonych min. piśmiennictwa przedchrześcijańskie zawierające wiele wspaniałych pieśni, piosenek, legendy, bajki, mity i baśnie ludowe. Literatura polskiego średniowiecza rozkwitła w XV wieku. Piśmiennictwo miało charakter łaciński i polski, ale zmienił się stan posiadania literatury pisanej w języku narodowym. Treści zostały zróżnicowane przez co wzrosła ich liczba. Powstało wiele wierszy dydaktyczno – religijne, pieśni maryjne, pieśni wielkanocne, kolędy. Wzrosła również ilość utworów o tematyce świeckiej, oraz dzieła prozatorskie pisane w języku polskim i łacińskim. Pod koniec XV w. twórczość pisarzy znamionuje początek epoki renesansu.

Jej historia rozpoczęła się w średniowieczu i trwa do pory obecnej. Pierwsze teksty literatury francuskiej pochodzą z XI w. Są to poematy przeznaczone wyłącznie do śpiewania publicznego. Łączą ze sobą legendy i fakty historyczne, działania wojenne. Inspiracją literatury dworskiej powstałej w XII wieku są tematy miłości i nieszczęścia. Np. jedną z popularniejszych i czytanych jest legenda o Tristanie i Izoldzie. Opowiada historię miłości dwóch kochanków niestety kończąca się śmiercią. Ogromną popularnością cieszyły się i cieszą do pory obecnej bajki francuskich pisarzy. Głównie pisane z myślą o dorosłych czytelnikach, ale znalazły czytelność wśród dzieci. Takie baśnie jak: „Baśnie czarodziejskie, Kruk i lis, Konik polny i mrówka, Śpiąca królewna, Kot w butach” i wiele innych były rarytasem wśród odbiorców a nawet znalazły się na najpoczytniejszej pozycji wśród powieści. W podsumowaniu, literaturę francuską cechują różnorodność gatunków i form, oraz bogactwo zauważalne w powieści bądź baśni.