Desdemona

Desdemona jest postacią barwnie odmalowana przez Szekspira, jak zresztą wszystkie stworzone przez Niego postaci. Ukazuje dość powszechną na tamten czas, na obecny zresztą także, przyjmowaną przez kobiety rolę. Desdemona to kobieta ufna i w swej szczerości naiwna. Wierząca w piękny obraz świata malowany w bajkach. Nie dopuszcza do siebie innych, bardziej brutalnych faktów. Jest osoba przestrzegającą zasad moralnych, prawą. Wychodząc za mąż za Otella, przyjmuje rolę dobrej, oddanej i posłusznej żony, akceptując, zgodnie z mentalnością tamtych czasu, że mąż to Pan i Władca. Nie potrafi dostrzec zła w otaczającym ją świecie, nie jest podejrzliwa. Wręcz przeciwnie, stara się nie dostrzegać niedoskonałości innych ludzi czy też ich usprawiedliwiać. Absolutnie ufa mężowi, widząc w Jego postępowaniu tylko dobro. Gdy Jagon podjudza przeciwko Desdemonie Jej męża, ta nie potrafi się bronić, niejako sparaliżowana samym faktem pojawienia się tych zarzutów. Ten brak przygotowania do życia w brutalnym świecie, kosztuję Desdemonę bardzo drogo.

Krytyka literacka – cóż to takiego ? Możemy powiedzieć, że jest to działalność pisarska, trochę inna od znanej nam formy pisania utworów, polegająca na celowym ocenianiu dzieł literackich, modelowaniu działalności literackiej przez wypowiedzi i dyskusje, oraz interpretacje utworów. Jej celem jest przedstawienie jak największej ilości rozbieżnych interpretacji utworu. Krytyka działa jak sieć rybacka która łapie okazy czyli utwory w celu selekcji. Początki krytyki literackiej sięgają 1811 roku. Wtedy S.K. Potocki wydal rozprawę o zasadach krytyki i o potrzebie wprowadzenia jej u nas. Wraz ze wzrostem liczebności czasopism i literatur, krytyka uzyskała masowy zasięg, choć wcale to nie musi pozostawić skazy na danej literaturze. Głównymi czynnikami krytyki są: szkic, recenzja, esej, felieton, publikowane w mediach, czasopismach, w postać książkową. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu krytyka miała naprawdę dużo do powiedzenia a społeczeństwo się z nią liczyło i brało pod uwagę, obecnie jest na wymarciu podobnie jak czytelnictwo.

Nie tylko dorośli uwielbiają zanurzać się w pięknych powieściach, wierszach czy różnego rodzaju literaturze. Zwolennikami tej grupy powieści są także dzieci. Zanim zaczęto pisać dla dzieci, musiały się one zadowolić książkami, bajkami i baśniami pisanymi wyłącznie dla osób dorosłych. Początki literatury pisanej z myślą o dzieciach sięgają XVII wieku. Pierwszą sztuką literacką która zainspirowała i w głównej mierze była kierowana do młodszych czytelników była powieść Don Kichota. Opisywała go jako rycerza doświadczającego mnóstwa przygód często absurdalnych dla człowieka. U jego boku towarzyszy mu wierny, rozsądny i sprytny giermek Sanczo Pansa. Obecnie na rynku mamy szeroki wybór powieści pisanych dla dzieci. Powieść stała się podstawą wielu adaptacji filmowych i scenicznych. Na jej podstawie powstało wiele filmów animowanych adresowanych bezpośrednio do dzieci. Wiele powieści jest pisanych w sposób czasem trudny do zrozumienia w formie zagadkowej, dlatego wspaniałym rozwiązaniem jest pójście do teatru, gdzie w sposób przejrzysty wszystko zostanie nam pokazane.