Desdemona

Literatura to twórcze pisanie o wybranej wartości artystycznej. Literatura jest sztuką literacką, jest formą sztuki pisanych. Dosłownie tłumaczone słowo oznacza znajomość z literami od łacińskiego pisma „litera”. Literatura słowa może się odnosić do jakiejkolwiek formy pisemnej. Literatura umożliwia każdemu powiedzenie wszystkiego w dowolny sposób. Dla jednych jest życiową przygodą, czy sposobem poszukiwania prawdy o świecie. Poprzez literaturę określamy coś twórczego, odnosi się także do poezji, fikcji i wyobraźni. Literatura wprowadza nas w świat przeżyć. Przemawia do nas za pomocą wierszy, opowiadań, komedii, tragedii oraz dramatów. Istnieje też pewien typ literatury dla młodszych odbiorców czyli dla dzieci. Jest pisana w formie aby odpowiadała gustom tej grupie czytelników ale także powinna mieć wartość edukacyjną i wychowawczą. Oprócz tego, że w literaturze znajdziemy wiele ciekawych utworów o zagadnieniach, znajdziemy w niej różne oblicza władzy. Władza rodzicielska, władza państwowa, oraz władza sprawowana przez władcę np. króla.

Nie tylko dorośli uwielbiają zanurzać się w pięknych powieściach, wierszach czy różnego rodzaju literaturze. Zwolennikami tej grupy powieści są także dzieci. Zanim zaczęto pisać dla dzieci, musiały się one zadowolić książkami, bajkami i baśniami pisanymi wyłącznie dla osób dorosłych. Początki literatury pisanej z myślą o dzieciach sięgają XVII wieku. Pierwszą sztuką literacką która zainspirowała i w głównej mierze była kierowana do młodszych czytelników była powieść Don Kichota. Opisywała go jako rycerza doświadczającego mnóstwa przygód często absurdalnych dla człowieka. U jego boku towarzyszy mu wierny, rozsądny i sprytny giermek Sanczo Pansa. Obecnie na rynku mamy szeroki wybór powieści pisanych dla dzieci. Powieść stała się podstawą wielu adaptacji filmowych i scenicznych. Na jej podstawie powstało wiele filmów animowanych adresowanych bezpośrednio do dzieci. Wiele powieści jest pisanych w sposób czasem trudny do zrozumienia w formie zagadkowej, dlatego wspaniałym rozwiązaniem jest pójście do teatru, gdzie w sposób przejrzysty wszystko zostanie nam pokazane.

Literatura polskiego średniowiecza przypada na okres od X wieku do 1500 roku. W tym okresie mamy do czynienia z literaturą pisaną po łacinie. Jest to najdłuższy okres w dziejach literatury i najbardziej ubogi w teksty literackie. Autorami tekstów są na ogół cudzoziemcy. Wiele dzieł jest anonimowa, a większość z nich nie jest datowana, co stanowi problem określenia czasu ich powstania. Wiele utworów zaginęło bądź zostało zniszczonych min. piśmiennictwa przedchrześcijańskie zawierające wiele wspaniałych pieśni, piosenek, legendy, bajki, mity i baśnie ludowe. Literatura polskiego średniowiecza rozkwitła w XV wieku. Piśmiennictwo miało charakter łaciński i polski, ale zmienił się stan posiadania literatury pisanej w języku narodowym. Treści zostały zróżnicowane przez co wzrosła ich liczba. Powstało wiele wierszy dydaktyczno – religijne, pieśni maryjne, pieśni wielkanocne, kolędy. Wzrosła również ilość utworów o tematyce świeckiej, oraz dzieła prozatorskie pisane w języku polskim i łacińskim. Pod koniec XV w. twórczość pisarzy znamionuje początek epoki renesansu.